In de boardroom begint het gesprek over technologie bijna altijd bij de kosten. Niet bij wat je wilt bereiken, maar bij wat het kost. Logisch, want kosten staan tenminste op papier. Uit ons onderzoek naar de digitale realiteit van Europese organisaties blijkt dat de meeste organisaties prima weten wat hun totale IT-kosten zijn en grofweg waar de aandachtspunten zitten. Wat ze zelden doen, is kosten, waarde en risico in één besluit samenbrengen. Het inzicht is er. Het handelingsperspectief om te verbeteren niet.
“Inzicht is meestal niet het probleem,” zegt Steven van Dam, strategieconsultant bij Conclusion. “Het vertalen van dat inzicht naar een keuze wél.”
Technical debt klinkt technisch, maar het is geen puur IT-probleem. Het is een probleem voor de hele organisatie en het werkt als een schuld die ontstaat als je kiest voor de snelle oplossing in plaats van de beste. Op korte termijn vaak begrijpelijk. Het kan bijvoorbeeld de goedkope keuze zijn waardoor er budget overblijft voor iets anders. Of een decentrale actie buiten de afgesproken architectuur principes, maar waarmee je snel operationeel bent. Hoe dan ook, je belandt in een suboptimale situatie met een relatief korte houdbaarheidstermijn. Dat is de schuld die je opbouwt.
En over een schuld betaal je rente. Die rente is hier geen bedrag op een afschrift, maar iets sluipends: een wijziging die langer duurt, werk dat mensen gaat frustreren, en uiteindelijk een businesswens die niet meer in het systeem past of een securitylek dat je niet meer netjes dicht. “De rekening komt altijd,” zegt Steven. “Je weet alleen niet wanneer, en niet hoe hoog.”
"Optimaliseren is het uitstellen van transformeren."
Optimaliseren is uitstellen
Kiezen zonder volledige zekerheid
Regie begint waar het schuurt
Altijd up-to-date
Nieuwsbrief